Nunspeet, 22 december 1996 – Op een koude wintermiddag werd de 43-jarige milieuambtenaar Chris van de Werken op brute wijze vermoord tijdens een wandeling op het landgoed Welna, een bosrijk gebied tussen Nunspeet en Epe. De moord schokte niet alleen de lokale gemeenschap, maar liet ook de Nederlandse politie met meer vragen dan antwoorden achter. Tot op de dag van vandaag blijft het misdrijf onopgelost, en de precieze toedracht en motieven achter de moord roepen nog steeds veel speculaties op.

De Fatale Middag

Chris van de Werken, die werkzaam was als milieuambtenaar bij het Intergemeentelijk Samenwerkingsverband Noordwest-Veluwe, had die dag zoals gebruikelijk een wandeling gepland. Rond half twee in de middag verliet hij zijn huis in Nunspeet, gehuld in een rode jas. Dit was een routineuze bezigheid voor hem; hij wandelde graag in de natuur. Maar deze keer zou hij nooit meer terugkeren.

Toen Van de Werken rond vier uur nog niet thuis was, begon zijn vrouw zich ernstig zorgen te maken. Niet veel later werd haar angst bewaarheid: enkele wandelaars troffen het lichaam van haar echtgenoot aan op een bospad, enkele kilometers verwijderd van hun woning. Hij was van dichtbij neergeschoten met meerdere kogels, waaronder ‘hollow-point’-kogels, een type munitie dat ontworpen is om bij impact uit te zetten en maximale schade aan te richten.

De moord leek een geplande daad, geen willekeurige aanval. Er waren geen tekenen van een worsteling, en er was niets gestolen. Dit deed de politie al snel vermoeden dat het om een gerichte liquidatie ging.

Het Politieonderzoek en de Eerste Theorieën

Direct na de moord werd een grootschalig onderzoek opgestart. De politie zocht in verschillende richtingen: was het een roofmoord? Een persoonlijk conflict? Of had de moord te maken met Van de Werkens werk als milieuambtenaar?

Van de Werken had een cruciale rol in het verstrekken van milieuvergunningen aan veehouders in de regio. Hij stond bekend als een bruggenbouwer, iemand die probeerde evenwicht te vinden tussen boeren en milieubewegingen. Dit maakte hem niet per se geliefd bij iedereen. Hoewel hij niet bekendstond als iemand met vijanden, was het denkbaar dat iemand zijn beslissingen niet kon waarderen.

Toch leverde het onderzoek weinig concrete aanwijzingen op. Er waren geen getuigen die de schoten hadden gehoord, en er waren geen directe verdachten. Wel werd er melding gemaakt van een mysterieuze ‘man in het rood’, die mogelijk een sleutelrol speelde in de zaak, maar deze aanwijzing leidde uiteindelijk nergens toe.

De Link met Volkert van der G. en Nieuwe Speculaties

De zaak kreeg een nieuwe wending in 2002, na de moord op politicus Pim Fortuyn. De dader, Volkert van der G., was een bekende milieuactivist en had banden met de Vereniging Milieu-Offensief (VMO), een organisatie die fel streed tegen vervuiling door veehouderijen.

Van der G. was in de jaren negentig actief in milieukwesties, en er waren geruchten dat hij in conflict was gekomen met Van de Werken, wiens werk direct te maken had met vergunningen voor boeren. Dit leidde tot speculaties dat de moord op Van de Werken wellicht een extreme daad van milieufanatisme was.

De politie onderzocht deze mogelijke connectie, maar kon geen hard bewijs vinden. Volkert van der G. werd nooit officieel als verdachte aangemerkt, en na de moord op Fortuyn werd hij veroordeeld tot 18 jaar cel zonder dat er bewijs was dat hij iets met de moord op Van de Werken te maken had.

Een Onopgelost Mysterie

Ondanks meerdere oproepen in opsporingsprogramma’s en nieuwe onderzoekstechnieken, is de moord op Chris van de Werken nooit opgelost. In 2003 kondigde het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) aan DNA-onderzoek te doen in onopgeloste moordzaken, maar de resultaten hiervan zijn nooit openbaar gemaakt.

Tot op de dag van vandaag blijft de moord een groot raadsel. Wat was het motief? Wie had belang bij zijn dood? En waarom is er nooit een dader gevonden?

Voor de nabestaanden is het een blijvende wond. De moord op Chris van de Werken is niet alleen een tragedie voor zijn familie, maar ook een herinnering aan een duister hoofdstuk in de Nederlandse misdaadgeschiedenis. De hoop blijft dat er ooit een doorbraak zal komen, en dat gerechtigheid alsnog zal zegevieren.