Den Haag, 21 maart 2025 – Koos Hertogs, een naam die diepe littekens heeft achtergelaten in de Nederlandse misdaadgeschiedenis, staat bekend om zijn betrokkenheid bij de moord op drie jonge meisjes tussen 1979 en 1980. Zijn daden schokten het land en blijven tot op de dag van vandaag een bron van discussie en onderzoek.

Jeugd en criminele achtergrond

Jacobus Dirk (Koos) Hertogs werd geboren op 16 december 1949 in Den Haag. Al op jonge leeftijd kwam hij in aanraking met de criminaliteit. Op zijn zestiende werd hij geplaatst in een jeugd-tbs-kliniek. Na zijn ontslag volgden meerdere veroordelingen voor uiteenlopende delicten, waaronder inbraken, gewapende overvallen en drugshandel. In totaal bracht hij ongeveer vijftien jaar door in tehuizen en gevangenissen voordat hij op dertigjarige leeftijd werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor moord

De moorden

Tialda Visser (12 jaar)

Op 11 mei 1979 werd Tialda Visser als vermist opgegeven nadat ze niet was teruggekeerd van haar balletles aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Vier dagen later, op 15 mei, werd haar lichaam gevonden nabij de Leeghwaterbrug in de Haagse Laakhaven. Ze was seksueel misbruikt en met een scherp voorwerp gestoken in haar onderlichaam. De exacte doodsoorzaak kon niet worden vastgesteld; vermoedelijk is ze gewurgd en daarna verdronken.

Emy den Boer (18 jaar)

Emy den Boer verdween op 3 april 1980 toen ze van haar huis in Schiedam naar de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Den Haag ging, maar daar nooit aankwam. Twee dagen later, op 5 april, werd haar lichaam gevonden door een wandelaar in een bos nabij Nistelrode. Ze was in haar buik en hoofd geschoten.

Edith Post (11 jaar)

Op 29 september 1980 verdween Edith Post tijdens schooltijd. Ze had haar klas verlaten om materialen uit een kast op de gang te halen, maar keerde niet terug. Op 2 oktober werd haar lichaam gevonden in de duinen van Wassenaar. Ze was doodgeslagen, waarschijnlijk met een tak die naast haar lichaam werd gevonden.

Arrestatie en veroordeling

Na de moord op Edith Post ontving de politie een anonieme tip dat het slachtoffer haar moordenaar had gebeten en dat een portier van nachtclub “De Nachtegaal” een ernstige bijtwond aan zijn pink had. Deze portier bleek Koos Hertogs te zijn. Bij doorzoeking van zijn woning werden bloedsporen van Tialda Visser en Emy den Boer gevonden. Op de zolder ontdekte de politie een geïsoleerde kamer waarin hij vermoedelijk zijn slachtoffers vasthield en misbruikte voordat hij hen vermoordde. In 1982 werd Hertogs veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. citeturn0search4

Controverses en onthullingen

In 2009 voerde misdaadverslaggever Peter R. de Vries een undercoveroperatie uit waarbij een jeugdvriend van Hertogs met een verborgen camera gesprekken met hem voerde. Hierin bekende Hertogs niet alleen de moorden op de drie meisjes, maar ook betrokkenheid bij andere misdrijven. Hij beweerde te weten wie verantwoordelijk was voor de moord op twee Zweedse vrouwen, Ann Jonsson (18) en Gun Johansson (19), die in 1980 dood werden aangetroffen in een bos bij Samrée, nabij La Roche-en-Ardenne. Daarnaast onthulde hij een intieme relatie met rechter Cornelis Stolk, waarbij hij seksuele diensten verleende in ruil voor juridische gunsten.

Overlijden

Koos Hertogs overleed op 19 juli 2015 op 65-jarige leeftijd in een ziekenhuis in ‘s-Hertogenbosch. Hij was al enige tijd ernstig ziek. Zijn dood markeerde het einde van een van de meest beruchte hoofdstukken in de Nederlandse misdaadgeschiedenis.

Nasleep en impact

De gruweldaden van Koos Hertogs hebben geleid tot blijvende discussies over de veiligheid van kinderen en de effectiviteit van het rechtssysteem in Nederland. Zijn zaak wordt nog steeds genoemd in documentaires en true crime-onderzoeken, en dient als herinnering aan de noodzaak van voortdurende waakzaamheid en rechtvaardigheid.

Hoewel Hertogs zelf er niet meer is, blijven de herinneringen aan zijn misdaden voortleven in het collectieve geheugen van Nederland.