Inleiding

Op een koude winterochtend in 2014 werd het lichaam van de 17-jarige Juliette Bouhof uit Geldrop gevonden op een parkeerplaats aan de Vestdijk in Eindhoven. Wat aanvankelijk een raadsel leek, werd al snel een tragisch misdrijf waarbij haar ex-vriend, Koen B., een centrale rol speelde. Dit artikel duikt diep in de zaak: van de achtergrond van dader en slachtoffer tot de moord zelf, de psychologische aspecten en de juridische nasleep. 

Het slachtoffer: Juliette Bouhof

Juliette was een jonge, levendige meid met een veelbelovende toekomst. Ze groeide op in Geldrop en stond bekend als vriendelijk en sociaal. Haar vrienden omschreven haar als een warme persoonlijkheid, iemand die altijd klaarstond voor anderen. Op school presteerde ze goed en had ze dromen over haar toekomst. 

Maar achter die glimlach zat een complex liefdesverhaal. Juliette had een relatie met Koen B., een jongen met wie ze een intense, maar uiteindelijk problematische band had. De relatie was stormachtig en kende veel ups en downs, zoals uit latere verklaringen bleek. 

De dader: Koen B.

Koen B. was een jonge man met een beladen verleden. Hij groeide op in een gezin waar emotionele instabiliteit een rol speelde en had in zijn jeugd moeite om sociale relaties gezond te houden. Volgens psychologische rapporten had Koen B. een jaloerse en bezitterige aard, wat zich sterk manifesteerde in zijn relatie met Juliette. 

Uit verklaringen van vrienden en familie bleek dat Koen de relatie als obsessief beschouwde. Hij kon slecht omgaan met afwijzing en had een sterke controlebehoefte. Juliette wilde afstand nemen, maar Koen kon dat niet verkroppen. Dit werd een tikkende tijdbom. 

De moord: Een fatale ontmoeting

Op de avond van de moord had Koen B. Juliette gevraagd om hem nog één keer te ontmoeten. Hij smeekte haar om te praten, en Juliette stemde toe, mogelijk uit medelijden of om de situatie definitief af te sluiten. 

Wat er precies gebeurde in die laatste momenten blijft deels onduidelijk, maar reconstructies wijzen op een dodelijke escalatie. Vermoedelijk ontstond er een ruzie waarbij Koen zijn woede niet meer onder controle had. Hij sloeg en wurgde Juliette, waarna hij haar lichaam achterliet op een parkeerplaats in Eindhoven. Haar lichaam werd uren later ontdekt door een voorbijganger, die onmiddellijk de politie inschakelde. 

— 

Psychologische aspecten: jaloezie en obsessie

Psychologen die de zaak analyseerden, wezen op de destructieve dynamiek tussen Juliette en Koen. Koen vertoonde kenmerken van een narcistische en mogelijk borderline persoonlijkheidsstoornis. Zijn jaloezie en obsessieve liefde dreven hem tot de daad. In zijn ogen kon Juliette niet zonder hem verder leven – en als dat wel zo was, dan moest ze dat met de dood bekopen. 

Dit soort moorden komen vaker voor in relaties met een ongelijk machtsverhouding, waar de ene partner de andere emotioneel en fysiek probeert te domineren. Koens onvermogen om verlies en afwijzing te accepteren, gekoppeld aan zijn gewelddadige impulsen, maakte hem extreem gevaarlijk. 

De rechtszaak: van negen naar elf jaar cel

Na zijn arrestatie legde Koen B. uiteindelijk een bekentenis af. Tijdens het proces toonde hij spijt, maar veel mensen – inclusief de nabestaanden van Juliette – betwijfelden de oprechtheid daarvan. 

De rechtbank veroordeelde Koen in eerste instantie tot negen jaar celstraf voor doodslag. Het Openbaar Ministerie vond deze straf echter te laag en ging in hoger beroep. Tijdens het hoger beroep werd de straf verhoogd naar elf jaar. De rechter oordeelde dat Koens obsessie en extreme jaloezie bijdroegen aan de gruwelijke aard van de misdaad. 

De familie van Juliette was teleurgesteld over de strafmaat, omdat ze vonden dat Koen B. een zwaardere straf verdiende. Desondanks brachten ze een krachtig statement naar buiten over hun doorzettingsvermogen en hun wens om Juliette te blijven herinneren als het sprankelende meisje dat ze was. 



Herdenking en impact

Om Juliette te eren, werd er een gedenkplaat geplaatst op de plek waar haar lichaam werd gevonden. De zaak bracht ook gesprekken op gang over partnergeweld en de gevaren van obsessieve relaties. 

Veel mensen vroegen zich af hoe dit had kunnen worden voorkomen. Had Koen eerder psychologische hulp moeten krijgen? Had Juliette meer bescherming nodig? Dit zijn vragen die nog lang na de moord resoneerden. 

Conclusie

De moord op Juliette Bouhof was een tragisch einde van een giftige relatie. Het laat zien hoe gevaarlijk obsessieve liefde kan zijn en hoe belangrijk het is om de signalen van psychologisch misbruik serieus te nemen. Haar familie en vrienden blijven vechten voor haar nagedachtenis en hopen dat haar verhaal anderen kan waarschuwen voor de gevaren van destructieve relaties. 

De rechtszaak sloot het juridische hoofdstuk, maar de emotionele littekens blijven. Dit is een zaak die niet vergeten mag worden – niet alleen om Juliette te herdenken, maar ook om toekomstige tragedies te voorkomen.