Sint Jansteen, Zeeland – Wat begon als een gewone zaterdagavond in het Zeeuwse dorp Sint Jansteen, eindigde in een brute moord die de gemeenschap schokte. Op 26 oktober 2008 werd de 37-jarige Pieter Hoefnagels op gewelddadige wijze om het leven gebracht in een woonwagenkamp. De dader, een 34-jarige man uit het nabijgelegen Clinge, viel hem in een vlaag van woede aan en stak hem meerdere keren met een mes. De reden? Een diepgeworteld wantrouwen en een oncontroleerbare jaloezie over een vermeende relatie tussen Hoefnagels en zijn moeder. 

Wat volgde was een intense rechtszaak waarin de dader werd veroordeeld voor moord, al voerde zijn verdediging aan dat hij handelde in een emotionele opwelling. De zaak bracht niet alleen de duistere kanten van jaloezie aan het licht, maar ook de gevaren van onbehandelde psychische stoornissen en de tragische gevolgen daarvan. 

— 

Een fatale nacht in Sint Jansteen

Op de avond van 25 oktober 2008 bezocht de verdachte, een inwoner van Clinge, samen met anderen een feest in café De Huifkar in het centrum van Sint Jansteen. Daar was ook zijn moeder aanwezig, samen met Pieter Hoefnagels. Hoewel de verdachte ogenschijnlijk ontspannen was, zou later blijken dat hij die avond al tekenen van achterdocht vertoonde. 

Na afloop van het feest keerde hij huiswaarts naar Clinge. Daar vertelde hij zijn vrouw dat hij zich zorgen maakte over zijn moeder. Zijn dochter had eerder die avond opgemerkt dat Pieter Hoefnagels een knipoog naar haar oma had gegeven. Dit kleine gebaar was voor de verdachte een vonk in een al sluimerende woede. Hij begon te vermoeden dat er iets speelde tussen Hoefnagels en zijn moeder – een gedachte die hij niet kon verdragen. 

Vastberaden reed hij terug naar het woonwagenkamp in Sint Jansteen. Onderweg probeerde hij zowel zijn moeder als Hoefnagels te bellen, maar kreeg geen antwoord. Zijn achterdocht groeide met de minuut. Eenmaal aangekomen trof hij zijn moeder in haar woonwagen aan, gekleed in een badjas, zichtbaar nerveus. De verdachte eiste uitleg, maar kreeg geen bevredigend antwoord. 

Toen hij door het huis liep, ontdekte hij dat de deur van de douchecel op slot zat. Hij klopte en riep, maar kreeg geen reactie. In een vlaag van woede trapte hij de deur in en vond daar Pieter Hoefnagels, die zich probeerde te verstoppen. De verdachte verloor volledig de controle. Hij greep een mes uit de keuken en viel Hoefnagels aan, waarbij hij hem meerdere keren stak. De verwondingen waren fataal. 

— 

De dader: een man getekend door psychische problemen
De 34-jarige dader had al een verleden van psychische problemen. Uit later onderzoek bleek dat hij leed aan posttraumatische stressstoornis (PTSS) en een ernstige persoonlijkheidsstoornis . Deze stoornissen maakten hem extreem gevoelig voor situaties waarin hij zich verraden of bedreigd voelde. 

Volgens deskundigen had hij moeite om zijn emoties te reguleren, vooral als het ging om situaties waarin familie-eer en vertrouwen een rol speelden. Binnen de woonwagencultuur, waar familiebanden en loyaliteit diep verankerd zijn, kon hij de gedachte aan een mogelijke relatie tussen zijn moeder en een andere man niet verdragen. Dit leidde tot een intense woede-uitbarsting, die in enkele minuten uitmondde in een dodelijke aanval. 

— 

Rechtszaak: moord of een uit de hand gelopen conflict?

De politie arresteerde de verdachte kort na de moord. Tijdens de rechtszaak probeerde zijn advocaat aan te tonen dat hij niet met voorbedachte rade handelde, maar in een impulsieve woede-uitbarsting. Dit zou betekenen dat hij niet veroordeeld moest worden voor moord, maar voor doodslag, wat een lagere straf opleverde. 

De officier van justitie betoogde daarentegen dat de verdachte wel degelijk tijd had gehad om na te denken over zijn daad. Hij had immers eerst naar huis gereden, daar over de situatie nagedacht en zich vervolgens bewapend met een mes voordat hij naar de woonwagen van zijn moeder ging. Dit wees op voorbedachte rade, een cruciaal element bij een moordzaak. 

De rechter oordeelde dat er sprake was van moord en veroordeelde de dader tot een gevangenisstraf van negen jaar. Hoewel hij licht verminderd toerekeningsvatbaar werd geacht vanwege zijn psychische problemen, werd geconcludeerd dat hij nog steeds verantwoordelijk was voor zijn daden. 

— 

Impact op de gemeenschap en nabestaanden

De moord op Pieter Hoefnagels schokte de kleine gemeenschap van Sint Jansteen diep. Familieleden en vrienden van het slachtoffer waren verbijsterd over de gewelddadige aard van het misdrijf. Nabestaanden van Hoefnagels beschreven hem als een vriendelijke man die nooit had kunnen vermoeden dat een simpele avond in het café hem fataal zou worden. 

Ook binnen de woonwagengemeenschap leidde de moord tot spanningen. Sommigen zagen de daad als een uit de hand gelopen ‘familiezaak’, terwijl anderen de dader volledig veroordeelden en vonden dat hij zijn moeder nooit had mogen controleren op die manier. 

— 

Een tragische waarschuwing 

De moord op Pieter Hoefnagels blijft een grimmige herinnering aan de vernietigende kracht van jaloezie en ongecontroleerde emoties. Het laat zien hoe snel een klein incident kan escaleren tot een onomkeerbare tragedie. 

Deze zaak onderstreept ook het belang van psychische hulp en begeleiding, vooral voor mensen met een achtergrond van trauma en emotionele instabiliteit. Het is een pijnlijk voorbeeld van wat er kan gebeuren als psychische problemen onbehandeld blijven en worden gecombineerd met een omgeving waarin eer, loyaliteit en achterdocht een grote rol spelen. 

Voor de nabestaanden van Pieter Hoefnagels zal de pijn nooit verdwijnen. Zijn dood blijft een diep litteken in de gemeenschap van Sint Jansteen – een dorp waar de herinnering aan die noodlottige nacht nog lang zal blijven voortleven.