DEN HAAG/BRUNSSUM – Op 8 mei 2019 werd Nederland opgeschrikt door drie gruwelijke moorden, gepleegd door de destijds 27-jarige Thijs H. Hij doodde een 56-jarige vrouw in de Scheveningse Bosjes en later op de dag een 63-jarige vrouw en een 68-jarige man op de Brunssummerheide. De zaak bracht een landelijke discussie op gang over de geestelijke gezondheid van de dader en zijn strafrechtelijke verantwoordelijkheid. 

—

De moorden: willekeurig geweld of voorbedachte rade?

De eerste moord vond plaats in de ochtend van 7 mei in de Scheveningse Bosjes. Een vrouw werd op brute wijze met messteken om het leven gebracht. Later die dag sloeg Thijs H. opnieuw toe, dit keer op de Brunssummerheide, waar hij twee wandelaars doodstak. De slachtoffers hadden geen enkele connectie met de dader en werden willekeurig gekozen. 

Getuigen meldden dat de dader zich vreemd gedroeg en schichtig om zich heen keek. Na de tweede moordpartij verdween hij spoorloos. De politie begon direct een klopjacht en riep via Burgernet op om naar hem uit te kijken. Na een intense zoekactie werd hij uiteindelijk op 9 mei gearresteerd in Zuid-Limburg. 

—

Psychische gesteldheid: was Thijs H. ontoerekeningsvatbaar?

Tijdens het proces claimde Thijs H. dat hij handelde onder invloed van een psychose. Hij zou “opdrachten” hebben ontvangen via geheime codetaal en voelde zich gedwongen te moorden. Zijn advocaten voerden aan dat hij leed aan ernstige schizofrenie en daarom ontoerekeningsvatbaar moest worden verklaard. 

Het Openbaar Ministerie (OM) betwijfelde echter deze lezing. Tijdens onderzoek werden zoekopdrachten op zijn computer gevonden, zoals: 
– “Hoe moet je je gedragen als je psychotisch wil overkomen?”
– “Hoe kun je professionals als rechters en politie voor de gek houden?”

Deze vondsten deden vermoeden dat hij bewust probeerde zijn misdaden als een psychotische aanval te laten overkomen, wat zijn verdediging ernstig ondermijnde. 

Forensische experts waren verdeeld: sommige psychiaters zagen tekenen van een psychotische stoornis, terwijl anderen erop wezen dat hij planmatig te werk ging en zich bewust was van zijn daden. 

—

Reacties van nabestaanden: “Kijk in de spiegel, monster”

Tijdens de rechtszaak kwamen nabestaanden aan het woord. De echtgenoot van een van de slachtoffers uitte zijn woede in de rechtszaal: 
“Jij hebt een onschuldige vrouw het leven ontnomen. Kijk in de spiegel en zie het monster dat je bent.”

Ook andere familieleden spraken over het immense verlies en de pijn die de moorden hadden veroorzaakt. 

—

Uitspraak van de rechter: langdurige celstraf en tbs

De rechtbank oordeelde uiteindelijk dat Thijs H. wél toerekeningsvatbaar was. Hij werd veroordeeld tot 22 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. De rechter stelde vast dat hij doelbewust had gehandeld en zijn psychische problemen niet zwaar genoeg wogen om hem volledig ontoerekeningsvatbaar te verklaren. 

Met deze uitspraak werd een belangrijk signaal afgegeven: psychische stoornissen kunnen een rol spelen in een misdrijf, maar als er bewijs is van voorbedachte rade, ontslaat dat iemand niet van verantwoordelijkheid. 

Thijs H. werd direct na de uitspraak overgebracht naar een tbs-kliniek, waar hij gedwongen behandeld zal worden voor zijn psychische stoornissen. 

—

Impact op Nederland

De zaak-Thijs H. liet diepe sporen na in de samenleving. De willekeurige aard van de moorden zorgde voor angst, en de discussie over psychiatrische patiënten en veiligheid laaide opnieuw op. 

Voor de nabestaanden blijft de pijn ondraaglijk. Een van hen vatte het gevoel samen: 
“Geen straf is hoog genoeg om onze geliefden terug te brengen.”