Een onschuldige middag die eindigde in een nachtmerrie

Op 10 maart 2010 verdween de 12-jarige Milly Boele spoorloos uit haar huis in Dordrecht. De goedlachse, dierenvriendelijke tiener was die middag alleen thuis toen haar buurman, Sander V., een 26-jarige politieagent, bij haar aanklopte. Het leek een normale buurman-buurmeisje interactie, maar binnen enkele minuten veranderde haar wereld in een nachtmerrie. 

Wat niemand wist, was dat Sander V. al langer een verborgen, ziekelijke obsessie had ontwikkeld. Die dag greep hij zijn kans. Hij lokte Milly zijn huis binnen, misbruikte haar en vermoordde haar vervolgens op gruwelijke wijze. Zes dagen lang bleef hij zwijgen en keek hij toe hoe een wanhopige zoekactie op gang kwam. Totdat hij uiteindelijk instortte en een bekentenis aflegde die Nederland in shock achterliet. 

De verdwijning: een moeder maakt zich zorgen

Milly’s laatste contact met de buitenwereld was rond 17.30 uur die middag. Ze belde haar moeder en zei: *”Er staat een buurman voor de deur, bel me zo terug.”* Dat ene zinnetje zou later een cruciale aanwijzing blijken. 

Tien minuten later probeerde haar moeder terug te bellen, maar Milly nam niet meer op. Toen haar ouders rond 18.30 uur thuis kwamen, was het huis verlaten. Er was geen spoor van Milly. Haar telefoon bleef onbeantwoord en haar sociale media-accounts bleven stil. 

De familie sloeg onmiddellijk alarm. Er werd een grote zoekactie gestart met vrijwilligers, politie en speurhonden. De politie zette een AMBER Alert uit en de verdwijning werd groot nieuws. Maar niemand vermoedde dat het meisje waar iedereen naar zocht, slechts een paar meter verderop lag, begraven in de tuin van haar buurman. 

De bekentenis: “Ik heb Milly vermoord”

Zes dagen na haar verdwijning, op 16 maart 2010, meldde Sander V. zich bij de politie. Zijn verklaring begon vaag, maar onder druk stortte hij uiteindelijk in: “Ik heb Milly vermoord.” 

De bekentenis schokte niet alleen de politie, maar ook heel Nederland. Hoe kon een politieagent – iemand die geacht werd de wet te handhaven en burgers te beschermen – zich schuldig maken aan zo’n gruweldaad? 

Diezelfde avond doorzocht de politie zijn huis en tuin. In een ondiep graf in zijn achtertuin lag het lichaam van Milly Boele. Ze was gewurgd en begraven kort na haar dood. Het huis werd volledig onderzocht op sporen van misbruik en geweld. 

Wat gebeurde er in die fatale uren?

Uit het onderzoek bleek dat Sander V. Milly opzettelijk had gelokt. Mogelijk had hij al langer zijn oog op haar laten vallen. Hij wist dat ze die middag alleen thuis was en benutte zijn status als politieagent om haar vertrouwen te winnen. 

Eenmaal binnen nam de situatie een sinistere wending. Sander V. bond haar vast, misbruikte haar en bracht haar vervolgens om het leven door haar te wurgen met een riem. Daarna begroef hij haar in zijn tuin en probeerde zijn leven verder te leiden alsof er niets was gebeurd. 

Ondertussen werkte hij nog als agent en zag hij de zoekactie naar Milly in volle gang. Hij bekeek nieuwsberichten en luisterde naar de oproepen van haar familie. Toch zweeg hij. Pas toen de druk ondraaglijk werd, besloot hij zichzelf aan te geven. 

Een kille moordenaar in uniform

Sander V. was op het eerste gezicht een doorsnee man. Hij had geen crimineel verleden en was enkele jaren eerder met trots begonnen als politieagent. Zijn collega’s omschreven hem als een rustige, soms wat introverte man, maar niemand had kunnen vermoeden dat hij een kindermoord op zijn geweten zou hebben. 

Psychologen omschreven hem later als een berekende, narcistische en manipulatieve dader. Hij had geen empathie voor zijn slachtoffer en leek vooral bezig met zijn eigen belangen. Zijn werk bij de politie gaf hem een vals gevoel van macht, en hij gebruikte die positie om zijn ziekelijke verlangens uit te leven. 

Tijdens de verhoren toonde hij nauwelijks berouw. Hij sprak koel en gedetailleerd over wat er gebeurd was, zonder emotie. Dit maakte de zaak nog schrijnender voor de familie van Milly. 

De rechtszaak: een zware straf voor een gruwelijke daad

De rechtszaak tegen Sander V. begon in november 2010 en werd breed uitgemeten in de media. De aanklachten waren ernstig: moord, vrijheidsberoving, seksueel misbruik en het verbergen van een lichaam. 

Tijdens de zitting legden forensische experts en psychologen uit hoe Sander V. handelde en hoe hij volledig bij zijn volle verstand was tijdens zijn daden. De verdediging probeerde aan te voeren dat hij in paniek had gehandeld en niet van tevoren van plan was om te moorden. Maar de rechter zag een patroon van manipulatie en berekend gedrag. 

Op 26 november 2010 werd Sander V. veroordeeld tot 18 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. De rechter motiveerde dit als volgt: 

– “De manier waarop de verdachte zijn positie als politieagent heeft misbruikt, maakt dit misdrijf nog schrijnender.”
– “Het gebrek aan spijt en de berekende manier waarop hij handelde, tonen aan dat hij een ernstig gevaar vormt voor de samenleving.”
– “De combinatie van seksuele obsessie en machtsmisbruik maakt dat hij niet alleen een gevangenisstraf verdient, maar ook langdurige behandeling.”

Sander V. ging in hoger beroep, maar ook daar bleef zijn straf ongewijzigd. In 2013 werd het vonnis definitief bevestigd door de Hoge Raad. 

De impact op Nederland

De moord op Milly Boele had een enorme impact op de samenleving. Er waren felle discussies over de betrouwbaarheid van politieagenten en de screening van mensen in gezagsposities. Hoe kon iemand met zulke donkere verlangens in het korps terechtkomen? 

Ook de politieaanpak van de vermissingszaak werd zwaar bekritiseerd. Had de politie sneller kunnen ingrijpen? Had speurhondenonderzoek eerder ingezet moeten worden? Hoewel deze vragen onbeantwoord bleven, leidde de zaak wel tot strengere richtlijnen voor vermissingsonderzoeken. 

Daarnaast groeide het bewustzijn rondom kinderveiligheid en online gevaren. Ouders werden zich bewuster van de risico’s van vreemden, zelfs in hun directe omgeving. 

Een blijvend litteken voor de familie Boele

Voor de familie van Milly is het verdriet onbeschrijfelijk. Haar ouders en zus Tibby probeerden hun leven na de moord weer op te pakken, maar de leegte die Milly achterliet, zal nooit verdwijnen. 

Tibby Boele sprak later over hoe ze jarenlang worstelde met woede en verdriet. In interviews vertelde ze dat ze nog steeds nachtmerries heeft en zich afvraagt of haar zus gered had kunnen worden. 

Ondanks de gerechtigheid die met de veroordeling van Sander V. kwam, blijft de moord op Milly Boele een van de meest aangrijpende misdrijven in Nederland. Het is een herinnering aan hoe kwetsbaar jonge kinderen kunnen zijn, zelfs in hun eigen buurt – en hoe een monster zich soms in een vertrouwd gezicht kan verbergen.