ROTTERDAM – Op 12 december 2018 werd de 21-jarige Amerikaanse studente **Sarah Papenheim** op brute wijze vermoord in haar studentenwoning in Rotterdam. Sarah, een getalenteerde bluesdrummer uit Minnesota, studeerde psychologie aan de Erasmus Universiteit en had grote dromen voor de toekomst. Haar leven kwam echter abrupt tot een einde toen ze met tientallen messteken werd omgebracht door haar huisgenoot, de 23-jarige  Joel S.

De moord schokte zowel Nederland als de Verenigde Staten en riep veel vragen op over de mentale toestand van de dader. Tijdens de rechtszaak werd duidelijk dat Joel S. leed aan ernstige psychische stoornissen, waaronder schizofrenie en autisme. Wat bracht hem ertoe om zo’n gruwelijke daad te plegen? 

— 

Een Getalenteerde en Vrolijke Jonge Vrouw

Sarah Papenheim werd geboren in Andover, Minnesota, en groeide op in een muzikale familie. Haar oudere broer kampten met psychische problemen en pleegde in 2015 zelfmoord, iets wat Sarah diep raakte en haar inspireerde om psychologie te gaan studeren. Ze hoopte anderen te helpen die met vergelijkbare worstelingen te maken hadden. 

Naast haar studie was Sarah een getalenteerde bluesdrummer en stond ze bekend om haar levendige persoonlijkheid en warme karakter. Ze had een liefde voor muziek en speelde vaak in lokale cafés en bars. Haar vrienden en familie beschrijven haar als een energieke en levenslustige jonge vrouw die altijd klaarstond voor anderen. 

Sarah woonde in Rotterdam in een studentenwoning aan de Kralingse Kerklaan. Daar deelde ze een appartement met Joel S., een medestudent met wie ze een wisselvallige vriendschap had. Sarah had eerder tegen haar familie gezegd dat Joel “vreemd gedrag” vertoonde en dat ze zich ongemakkelijk voelde bij hem. Toch bleef ze vriendelijk voor hem en probeerde ze hem te helpen met zijn mentale problemen. 

Helaas bleek haar medeleven haar fataal te worden. 

— 

De Moord: Een Bizarre en Dodelijke Confrontatie

Op 12 december 2018 werd de politie gebeld na meldingen van een luidruchtige ruzie in het studentencomplex. Toen agenten ter plaatse kwamen, vonden ze Sarah in een plas bloed met meerdere diepe steekwonden. Hulpverleners probeerden haar nog te redden, maar ze overleed ter plaatse aan haar verwondingen. 

Joel S. was na de aanval op de vlucht geslagen. Hij werd later die dag gearresteerd op het treinstation van Eindhoven, vermoedelijk terwijl hij probeerde het land te verlaten. 

Uit forensisch onderzoek bleek dat Sarah meer dan 20 keer was gestoken, met diepe wonden in haar borst, buik en hals. De moord was extreem gewelddadig en leek te zijn gepleegd in een staat van totale woede. 

— 

De Dader: Joel S. en Zijn Psychiatrische Problemen 

Joel S. was een 23-jarige student en huisgenoot van Sarah. Hij stond bekend als een teruggetrokken en soms agressieve jongen. Volgens vrienden en klasgenoten had hij moeite met sociale interacties en vertoonde hij verontrustend gedrag. 

Tijdens de rechtszaak werd duidelijk dat Joel al jaren kampte met ernstige psychische problemen. Een psychiatrisch rapport stelde vast dat hij leed aan **schizofrenie, autisme en psychotische aanvallen**. 

– Schizofrenie:  Joel had last van paranoïde wanen en hallucinaties. Hij geloofde soms dat mensen tegen hem samenzweerden. 
–  Autisme: Hij had moeite met sociale situaties en raakte snel gefrustreerd wanneer hij zich onbegrepen voelde. 
– **Psychotische episodes:  Op het moment van de moord verkeerde hij vermoedelijk in een psychotische staat, waardoor hij de realiteit niet meer helder kon zien. 

Deskundigen concludeerden dat Joel’s mentale toestand een grote rol speelde in de moord. Tijdens zijn verhoor kon hij zich slechts fragmentarisch herinneren wat er was gebeurd. Hij gaf toe dat hij boos was geweest op Sarah, maar hij kon niet uitleggen waarom hij haar had aangevallen. 

— 

Het Proces en de Veroordeling

Tijdens het proces in 2019 eiste het Openbaar Ministerie een celstraf van tien jaar wegens doodslag. De rechter achtte echter **moord met voorbedachten rade niet bewezen** en veroordeelde Joel tot **zes jaar gevangenisstraf, gevolgd door tbs met dwangverpleging**. 

De rechtbank hield rekening met zijn psychische gesteldheid, maar vond zijn daad alsnog ernstig genoeg voor een stevige straf. De combinatie van een gevangenisstraf en verplichte opname in een psychiatrische inrichting moest ervoor zorgen dat Joel niet opnieuw een gevaar zou vormen voor de samenleving. 

Sarah’s familie was geschokt door de relatief lage straf en uitte hun verdriet en frustratie. Haar moeder, Donee Odegard, vertelde tijdens de rechtszaak hoe hartverscheurend het verlies van haar dochter was en hoe Sarah altijd probeerde anderen te helpen, zelfs degenen die haar uiteindelijk kwaad deden. 

— 

Nasleep: Een Levens Draad bruut Afgesneden

De moord op Sarah Papenheim veroorzaakte diepe rouw, zowel in Nederland als in de Verenigde Staten. Haar vrienden en familie herinneren haar als een getalenteerde en liefdevolle jonge vrouw met een grote passie voor muziek en psychologie. 

Na haar dood werden verschillende benefietconcerten georganiseerd ter ere van Sarah. Haar familie richtte ook een stichting op om aandacht te vragen voor geestelijke gezondheidsproblemen, met als doel om meer steun en hulp te bieden aan mensen die worstelen met psychische aandoeningen. 

Sarah’s moeder blijft zich inzetten voor bewustwording rondom geestelijke gezondheidszorg en de gevaren van onbehandelde psychische stoornissen. “Ik wil dat niemand anders hoeft door te maken wat wij hebben doorgemaakt,” zei ze in een interview. 

— 

Conclusie: Een Noodlottige Samenloop van Omstandighede 

De moord op Sarah Papenheim is een tragisch voorbeeld van hoe onbehandelde psychische problemen tot extreem geweld kunnen leiden. Haar dood had wellicht voorkomen kunnen worden als Joel S. eerder de juiste hulp had gekregen. 

Hoewel Joel nu opgesloten zit en wordt behandeld, blijft de pijn van Sarah’s verlies groot. Haar verhaal is een waarschuwing voor de gevaren van geestesziekten en een herinnering aan een jonge vrouw die haar leven vol passie en vriendelijkheid leefde, totdat het bruut werd afgenomen.